ENSEMBLE

Ensemble Le Nuove Musiche is in december 2006 opgericht met als doel vocale muziek uit de eerste helft van de 17e eeuw op topniveau uit te voeren. De beste zangers en de beste spelers verdiepen zich in de uitvoeringspraktijk en laten daarbij de teksten diep tot zich doordringen waardoor over de jaren een unieke muzikale interpretatie en zeggingskracht is ontstaan waarmee het ensemble het publiek in de 21e eeuw in vervoering wil brengen.

Confrontatie met het heden

Maar het is niet alleen de muziek uit de muzikaal, politiek en religieus turbulente tijd die na 400 jaar weer gaat klinken. Ensemble Le Nuove Musiche wil de confrontatie met het heden opzoeken. De discussie die toen door filosofen, tekstschrijvers, beeldende kunstenaars en uiteraard ook musici werden gevoerd in de kring van de Camerate Fiorentina, is ook van deze tijd. Waar moet het heen met de kunsten, wat is kunst eigenlijk, welke weg slaan we in nu we op een kruispunt staan? De oude muziek blijkt nieuwe, de prachtige verbondenheid met de tekst, de passie die met schijnbaar eenvoudige middelen hoorbaar wordt gemaakt, inspireert de musici, maar ongetwijfeld ook het publiek.

Madrigalen van Monteverdi

De grootste uitdaging doemde als snel op: Brilliant Classics vroeg het ensemble alle madrigalen van Monteverdi op cd vast te leggen en die uitdaging namen ze aan. In vier jaar tijd werd een topprestatie geleverd en verschenen de cd’s één voor één. De recensies uit binnen- en buitenland waren unaniem zeer lovend, en roemden het ensemble om de eenheid in klank en expressie. Een geweldig compliment.

Opera Arianna

In oktober 2021 heeft Le Nuove Musiche de verdwenen opera Arianna een nieuw leven gegund. Muziek van Monteverdi, de originele teksten van Rinuccini worden verbonden door nieuwe muziek van Florian Magnus Maier, een prikkelende eigentijdse vormgeving door regisseur Sybrand van der Werf. Op 7 oktober 2021 ging de opera in Wereldpremière in het Muziekgebouw aan ‘t IJ.

Monteverdi orgel

De door Krijn Koetsveld geïnitieerde bouw van een nieuw Monteverdi orgel, door het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds mogelijk gemaakt en gebouwd door de Firma Klop uit Garderen heeft een belangrijke rol gespeeld bij het opnemen van de Selva Morale e Spirituale, de bundel geestelijke werken die in 1641 gepubliceerd zijn in Venetië. De opnamen van deze bundel zijn in 2021 afgerond en begin 2022 zullen de cd’s ter verkoop worden aangeboden. Ondertussen is er door het ensemble een CD verschenen, specifiek rond het Monteverdi orgel. De cd is op deze website aan te schaffen.

Masterclass Monteverdi Madrigalen

In november 2021 heeft Krijn met het ensemble een Masterclass rond de ontwikkeling van Claudio Monteverdi en zijn madrigalen gegeven. Meer daarover in het overzicht van de projecten van Le Nuove Musiche.

Toekomst

In de nabije toekomst zijn er plannen rond verschillende cd en stream opnames. Daarnaast is daar de productie “Tre Donne”, gericht op een groep professionele zangeressen in de tijd van Monteverdi, gaat het ensemble in het najaar van 2022 een tweede serie “Arianna” voorstellingen verzorgen en wordt er aantal concerten rond de “Selve Moral e Spirituale” gegeven. En daarnaast is Le Nuove Musiche ook natuurlijk in diverse delen van het land op uitnodigen te horen via verschillende concerten, zie de agenda.

Krijn Koetsveld

“Monteverdi XL heeft voor mij iets als het uitkomen van een jongensdroom. Op 17-jarige leeftijd hoorde, zong en speelde ik al muziek van Monteverdi. Liefde op het eerste gezicht. …“ Lees verder

Jennifer van der Hart

“De magie van het moment kunnen pakken, dat vind ik het meest geweldige aspect van muziek en theater maken. Samen met het publiek op avontuur. En avontuur zit voor mij overal: in het herbeleven van tijden van weleer en in experimentele muziektheaterproducties. ….” Lees verder

Wendy Roobol

“Wat me het meest raakt en aanspreekt in de stukken van Monteverdi is de ultieme symbiose tussen muziek en tekst. Op de één of andere manier krijgt ‘ie het altijd voor elkaar om die twee zo samen te brengen dat de uitkomst meer is dan de som der delen. …” Lees verder

Tobias Segura Peralta

“De altpartijen van Monteverdi gaan zó de laagte in dat ik geen andere keus heb dan volledig naar mijn borststem schakelen. Monteverdi heeft ongetwijfeld een bepaalde klankkleur voor ogen gehad, maar voor de alt voelt het vaak kaal en kwetsbaar. …” Lees verder

Falco van Loon

“Wat is er fantastischer dan met mooie mensen evenzo mooie muziek te maken. De warmte van de muziek van Monteverdi nodigt uit tot samenkomen. Dan blijkt ineens dat die muziek en de mens samen kunnen komen in één project. Wat heb ik toch een mooi vak…” Lees verder

Bas Ramselaar

“Ik moet ’n jaar of 17 zijn geweest toen ik de beroemd geworden TV-registratie zag van de Orfeo van Monteverdi o.l.v. Nicolaus Harnoncourt. Die gebeurtenis heeft een enorme indruk op mij gemaakt. Sindsdien ben ik me steeds meer bewust geworden dat de zogenaamde Oude Muziek, muziek uit de Renaissance en de Barok, mij het meest aan het hart ligt…” Lees verder

Cassandra Luckhardt

“When I first heard ‘Il Combattimento di Tancredi e Clorinda,’ I was moved to tears; Clorinda’s final note as she ascends to the heavens is one of the most beautiful moments in all of Western classical music. Recording that piece 20 years later with Le Nuove Musiche was a most remarkable closing of the circle.” Lees verder

Arjen Verhage

“Monteverdi was, getuige zijn brieven, een liefhebber van de theorbe. Dit voel je tijdens het spelen. Zijn muziek ligt geweldig goed op het instrument en geeft de speler enorm veel vrijheid om met de tekst mee te kleuren”. Lees verder

Viola da Gamba

Veel mensen zien de viola da gamba voor het eerst en denken: Oh! Wat een grappig uitziende oude cello. Maar in feite werd de gamba (of viol, in Engeland) in de 17e eeuw ook beschreven als een “gebogen luit”. De frets, de stemming en de lichtgewicht bouw van het instrument zijn allemaal het bewijs dat het een elegant en verfijnd lid van de gitaar- of luitfamilie was en niet tot de robuustere, boerenviool- en cellofamilie behoorde.  Het instrument bereikte zijn hoogtijdagen in de 17e en 18e eeuw; het was geliefd in zowel Engeland als Frankrijk, maar de Italianen gaven over het algemeen de voorkeur aan de helderdere, luidere cello voor solowerken. Tegen het einde van de 18e eeuw betekende de opkomst van openbare concerten, in combinatie met de onvermijdelijke toename van grote concertzalen, dat de gamba met zijn delicate, resonante en luchtige geluid niet langer kon concurreren en in ongenade raakte. De tweehonderd jaar populariteit betekenen echter dat we repertoire hebben dat varieert van viool consorten van William Byrd tot solosuites van Marin Marais, van virtuoze stukken van Bassani tot sonates van Bach. Het expressieve, warme en melancholische karakter heeft ertoe geleid dat de moderne revival enthousiast is geweest, waardoor het instrument weer in de mainstream is gekomen.

Clavecimbel

Het klavecimbel (eveneens correct, maar niet gangbaar onder vakmensen: de klavecimbel) is een snaarinstrument dat met toetsen bespeeld wordt. Vóór het ontstaan van de piano was het met het pijporgel het belangrijkste toetsinstrument. In tegenstelling tot de piano (waarbij de snaren aangeslagen worden) worden de snaren van een klavecimbel getokkeld. Het geluid van een klavecimbel lijkt wat op dat van een luit, maar dan luider. Iemand die een klavecimbel bespeelt, wordt een klavecinist of klavecimbelspeler genoemd.

Theorbe

De theorbe (of teorbe) is een luit-achtig snaarinstrument met extra bassnaren. Het instrument werd vooral gebruikt in de Barok. De theorbe (ook wel ‘chitarrone’ genoemd) is eigenlijk een luit die met bassnaren is uitgebreid. Anders dan de gitaar of andere bekendere snaarinstrumenten heeft een theorbe twéé uiteinden aan de hals met schroevenhouders, die elk een groep snaren aanspannen. Eén houder is voor de acht bassnaren en één houder is voor zes hogere ‘melodie’-snaren. De oorspong van de naam ‘theorbe’ is onduidelijk. De theorbe wordt bespeeld door, zoals bij een gitaar, met de vingers van de linkerhand de zes melodiesnaren op de hals af te klemmen. Met de vingers van de rechterhand worden de snaren getokkeld. De bassnaren zijn een soort ‘extraatje’, die worden alleen getokkeld, maar nooit afgeklemd.